حماسه های 92

مردم می‌دانند كه حضور آن‌ها در انتخابات مایه‌ى قدرت و ابهت بین‌المللى آنهاست. مقام معظم رهبری

آحاد مردم، مسئولان گوناگون، منبرداران سیاسى، كسانى كه می‌توانند با مردم حرف بزنند، همه مراقب باشند، مواظب باشند؛ از انتخابات مانند یك نعمت الهى پاسدارى كنند. مقام معظم رهبری

در معرفىِ نامزدهاى نمایندگى باید ملاحظه كنند كه هیچ رابطه‌اى را غیر از رابطه‌ى دینى و الهى و وظیفه‌ى شرعى دخالت ندهند. مقام معظم رهبری

مبادا در روزنامه یا در رسانه‌یى - به هر نحوش - یا در تبلیغاتى، طورى حرف زده بشود كه مردم را نسبت به انتخابات دودل بكنند. مقام معظم رهبری

دست‌اندركاران انتخابات باید با هوشیارى تمام، كار خودشان را طورى به‌انجام برسانند كه هیچ خدشه‌اى در كار آن‌ها وارد نشود. مقام معظم رهبری

مسأله‌ى انتخابات، مسأله‌ى بسيار مهم و اساسى و تعيين‌كننده‌اى است. مقام معظم رهبری

نظارت شوراى نگهبان در مسائل انتخابات، یكى از مهم‌ترین كارهائى است كه انجام مى‌دهد؛ كار بسیار مهمى است، كار بسیار لازمى است. مقام معظم رهبری

منبع:راسخون

هر كس كه به این نظام معتقد و پایبند است، مى‌تواند وارد میدان انتخابات شود. مقام معظم رهبری

انتخابات باید سالم باشد، رقابتى باشد. رقابت غیر از خصومت است، رقابت غیر از تهمت‌زنىِ متقابل است؛ این‌ها را باید همه مواظب باشیم. مقام معظم رهبری

من از نامزدهاى انتخاباتى خواهش مى‌كنم در تبلیغات، حرفهاى واقعى بزنند و كارهایى كه مى‌توانند انجام دهند و آنچه واقعاً عقیده‌شان هست، آن را به مردم بگویند. مقام معظم رهبری

فضاى انتخابات، باید فضاى سالمى باشد؛ فضاى تبلیغات، باید با فضاى پروپاگاندهاى معمول دنیا تفاوت داشته باشد. مقام معظم رهبری

انتخابات، آن نقطه‌ى اساسى وصل افكار و آراى مردم به بدنه‌ى نظام اجرايى است. مقام معظم رهبری

نتخابات مال ملت ایران است، مال جمهورى اسلامى است، مال اسلام است؛ نامزدها مرز‌هاشان را با دشمن مشخص و متمایز كنند. مقام معظم رهبری

حضور شما در پاى صندوقهاى رأى بارز‌ترین مظهر حضور مردمى است و این پشتوانه‌ى انقلاب و كشور است. مقام معظم رهبری

همیشه، در همه‌ى دوران‌ها، انتخابات‌ها را وسیله‌اى قرار بدهید براى قوت ملى، براى افزایش اقتدار ملى؛ نه براى تضعیف نظام و تضعیف آبروى ملت. مقام معظم رهبری

منبع: راسخون

برای نمایش در اندازه واقعی روی عکس کلیک کنید

نويسنده: محمد كاظم رجايي

مقدمه

در نظـام اقتصـادي سـرمـايـه‏داري، اصـل، آزادي افـراد در امـور اقتصـادي و دخالت دولت در حالتهاي استثنـائي و مواقع ضروري، بـراساس مقتضيـات زمـان و مكان، به صـورت خيلـي محدود صورت مي‏گيـرد. در مقابـل، در نظام اقتصادي سوسياليسم، اصل اوّليه، دخالت دولت در امور اقتصادي‏است وآزاد گذاردن افراد،يك استثناء مي‏باشد و به ندرت صورت مي‏پذيرد.

اما در اقتصاد اسلامي، آيا اصل آزادي اقتصادي است يا دخالت دولت و يا هيچكدام؟ برخي اصل را بر آزادي اقتصادي1 دانسته و عده‏اي اصل دخالت دولت را مطرح نموده‏اند2. سؤال فوق در اين مقاله، مختصرا مورد بحث قرار گرفته، و تلاش شده به آن پاسخ داده شود.

بقیه در ادامه مطلب

دوست و استاد مهرباني داشتم كه معلم اقتصاد بود. البته مديريت مالي هم درس مي‌داد و خلاصه در اين گونه مسايل سال‌ها كار كرده بود. ايشان جمله‌ي جالبي داشت كه هميشه مي‌گفت: «كار كردن پيشكش، فعلاً بدهي بالا نيار!» اين جمله را چند بار شنيده بودم، نمي‌دانم شايد من را مستعد بالا آوردن بدهي مي‌ديد كه مرتب تكرار مي‌كرد. اما هر چه هست، اكنون پي به سخنانش مي‌برم. راست مي‌گفت، خود من هم‌اكنون سركلاس همين حرف را مي‌گويم.

بچه‌ها حالا كه كاري نداريد لااقل بدهي هم نداشته باشيد. آخر مي‌دانيد قرض گرفتن و پول قرضي را خرج كردن خود يكي از لذت‌هاي بسياري از جوانان امروز است، ايراني و خارجي هم ندارد. گونه‌ي جديدي از بحران مردم جهان است، دليل آن هم خيلي روشن است، و حتي روزانه چند ساعت روبروي تلويزيون و راديو و اينترنت باشي و پي در پي با آگهي‌هاي مستقيم و غيرمستقيم ترغيب به خريد شوي طبيعي است كه ميل به مصرف در درونت زبانه بكشد و اگر نداشته باشي تن به قرض و بدهي بدهي.

خاصيت تبلغيات اغواگر است ديگر و كاري هم نمي‌توان براي آن انجام داد، تنها بايد خود را در برابر ويروس‌هاي تهاجمي آن محافظت كرد.شايد بپرسي مگر واكسن ندارد؟ در پاسخ بايد بگويم تنها واكسن موجود آن در بكارگيري «عقل و منطق» است كه همه براساس نياز داريم.

تنها بايد از آن استفاده كرد. البته در اين باره نقص عجيبي در آموزش و پرورش و آموزش عالي ما به چشم مي‌خورد و آن اين است كه در مدرسه و دانشگاه از روش‌هاي انتگرال‌گيري و رسم منحني‌هاي عجيب و غريب تا فرمول شيميايي سنگ‌هاي كره‌ي ماه با ما صحبت مي‌كنند اما در حد يكساعت هم درباره‌ي زندگي و ادامه‌ي درست زندگي به ما نمي‌گويند.

بقیه در ادامه مطلب

پل ساموئلسون اقتصاددان آمريكايى برنده جايزه نوبل در رشته اقتصاد  است. وى در دوران جان اف. كندى مشاور وى در امور اقتصادى بود. اشپيگل با وى گفت وگويى انجام داده كه ترجمه آن در زير مى آيد:

رابطه ميان آمريكا و چين ملتهب است، فرانسويان و هلنديان قرارداد قانون اساسى اروپا را رد كرده اند چون از رقابت كنندگان اروپاى شرقى هراس دارند، جابه جا شدن فرصت هاى شغلى انسان ها را به ترس انداخته است. آيا آرمان تجارت آزاد در حال عقب نشينى است؟

بر فراز هر جامعه مدرنى شبح سياست تحت الحمايگى اقتصادى در پرواز است. آمريكا كه سابقه استعمارى دارد، به خاطر سياست تحت الحمايگى اش زبانزد است. جمهوريخواهان، يعنى حزب جمهوريخواه رئيس جمهور جرج بوش، هميشه حزب تحت الحمايگى اقتصادى بودند. شايد ريشه هاى داروينيستى ما مسؤول اين كار هستند: در جنگل فقط كسى زنده مى ماند كه در مقابل بيگانگان حواسش جمع است.

اما در سمينارهاى دانشگاه به دانشجويان رشته علوم اقتصاد چيز ديگرى درس داده مى شود.

همين طور است. يكى از مهمترين اصولى كه ما درس مى دهيم، اين است كه تجارت آزاد به ضرورت شرايط زندگى هر كسى را بهبود مى بخشد و اينكه تخصصى شدن و گوناگون گرى به نفع همه است، هم به نفع كشورهاى فقير هم به نفع كشورهاى ثروتمند. اولين دليل اين مدعا را اقتصاددان بزرگ انگليسى ديويد ريكاردو در سال ???? ارائه كرد.

و اين، امروز ديگر صادق نيست؟

آيا تا به حال در يكى از فروشگاههاى وال _ مارت بوديد؟

بله، چرا؟

ويژگى وال _ مارت اين است كه قادر است قبل از همه در چين جنس ارزان بخرد. وقتى شما از يكى از سوپرماركت هاى وال _ مارت ديدن مى كنيد، آنجا معمولاً با آمريكاييان فقير روبرو خواهيد شد كه محصولات ارزان قيمت مى خرند. از اين طريق آنها مى توانند سطح زندگى شان را فوق العاده بهبود ببخشند. اما در عين حال هراس دارند كارشان را از دست بدهند يا مجبور شوند شغل ارزان ترى بگيرند.

بقیه در ادامه مطلب

هنگامي که صادرات کالاها، صادرات خدمات و سرمايه گذاري خارجيان در داخل يک کشور بيشتر از واردات کالا، واردات خدمات و سرمايه گذاري در خارج از کشور باشد، کشور مربوطه با مازاد تراز ارزي مواجه خواهد شد

- بسياري از اقتصاددانان، مازاد تجارت خارجي را موتور رشد اقتصاد کشورها معرفي كرده اند، زيرا در صورت رونق تجارت خارجي و حصول مازاد تجاري، زمينه گسترش بازار داخلي، افزايش كارايي، ارتقاي سطح کيفيت کالاها و در نهايت رشد توليد فراهم مي شود.

- افراد و شرکت ها در سبد دارايي ها و بدهي هاي خود انواع ريسک ها از جمله ريسک نوسانات نرخ ارز را در نظر دارند و سعي مي کنند با کمترين ريسک، بيشترين سود را نصيب خود کنند

- بازار ارز تنها بازاري در سطح جهان است که در آن شب و روز و تعطيلي معنا و مفهومي ندارد، زيرا به دليل جهاني بودن نرخ آن و وجود نوسانات نرخ ارز، در هر لحظه خريد و فروشي صورت مي گيرد.

بقیه در ادامه مطلب

عليرضا پيروزمند

چكيده

اين مقال برآن است كه با ارائه مدلى براى ارزيابى نقد برنامه‏هاى توسعه اول و دوم، نقدهاى بخش اقتصادى دو برنامه مزبور را با تاكيد بيش‏تر بر برنامه دوم توسعه، ارزيابى كرده، در يك بررسى ميدانى نشان دهد كه نقدهاى مزبور، اغلب جزئى‏نگر، غيرروشمند و روبنايى است و در بيش‏تر آن‏ها، به جهان‏بينى و ارزش‏هاى حاكم بر برنامه‏هاى توسعه توجه نشده است . همچنين اين مقاله پس از ارائه مدل ارزيابى نقدها از دو جهت «مقياس‏» و «روش‏» نقد (با صرف‏نظر از محتوا)، براساس مدل پيشنهادى به ارزيابى نقدهاى اقتصادى بر برنامه توسعه مى‏پردازد .

مقدمه

در نيمه دوم قرن بيستم، برنامه‏هاى توسعه، نقش مهمى را در پيشرفت جوامع ايفا كرده‏اند . در كشورهاى مختلف با اصول و روش‏هاى گوناگون، براى دستيابى به اهداف مورد نظر، برنامه‏هاى متفاوتى تدوين مى‏شود كه بازگوكننده كيفيت مهندسى جامعه به سمت اهداف مزبور است . در جامعه ايران كه ارزش‏ها و آرمان‏هاى بلند دينى، جزو فرهنگ و باور عمومى مردم است، برنامه‏ريزى براى تحقق اهداف، ارزش‏ها و فرهنگ اصيل اسلامى، اهميتى دو چندان خواهد داشت .

نقد برنامه‏هاى توسعه ايران به ويژه پس از انقلاب، بدون ترديد، نقاط ضعف و قوت برنامه‏هاى مزبور را آشكار ساخته، برنامه‏ريزان كشور را براى تدوين برنامه‏اى كامل و جامع كمك مى‏كند; البته اين در صورتى است كه نقدها روشمند، هدفمند و جامع باشند . در طول برنامه اول و دوم توسعه، نقدهاى گوناگونى به وسيله متخصصان و كارشناسان صورت گرفته است و كم‏توجهى به نقد برنامه‏هاى توسعه، پيامدهاى ناخوشايندى از جمله موارد ذيل را در پى خواهد داشت:

1 . روزمرگى و بخش‏نگرى، به دليل سطح‏بندى نشدن مسائل و تخصيص اعتبارات جامعه بر مبناى چانه‏زنى;

2 . عدم پويايى سازمان برنامه‏ريز كشور، به دليل نهادينه نشدن انتقاد از خود;

3 . اصلاح نشدن الگوى برنامه‏ريزى در جامعه اسلامى، به دليل خوش‏بينى و پيروى از الگوهاى رايج‏برنامه‏ريزى .

در اين مقاله برآنيم با ارائه مدلى براى ارزيابى نقد برنامه‏هاى توسعه، نقدهاى بخش اقتصادى دو برنامه مزبور را با تاكيد بيش‏تر بر برنامه دوم توسعه، ارزيابى كرده، در يك بررسى ميدانى نشان دهيم كه نقدهاى مزبور، اغلب جزئى‏نگر، غير روشمند و روبنايى است و در بيش‏تر آن‏ها، به جهان‏بينى و ارزش‏هاى حاكم بر برنامه‏هاى توسعه توجه نشده است . در اين مقاله پس از ارائه مدل ارزيابى نقدها از دو جهت «مقياس‏» و «روش‏» نقد (با صرف‏نظر از محتوا)، براساس مدل پيشنهادى به ارزيابى نقدهاى اقتصادى بر برنامه توسعه خواهيم پرداخت . 

بقیه در ادامه مطلب

محمدرضا يوسفى

مقدمه: طرح موضوع

كاميابى روز افزون علوم طبيعى در كشف رموز طبيعت و تسخير هرچه بيشتر جهان خلقت توسط انسان، موجب‏گشت تا انگاره‏هاى ذهنى قرون وسطى بيش از پيش فرو ريزند.

پيروزى‏هاى خيره كننده علوم طبيعى ناشى از تغيير جهت جوامع آزاد شده از حاكميت كليسا و تغيير نگرش دانشمندان بود. علم وظيفه خود مى‏دانست كه به تبيين و توصيف جهان طبيعت پرداخته، چگونگى روابط بين متغيرها را توضيح دهد. و اين به شناختى متكى بر تجربه نيازمند بود. از اين جهت تجربه به عنوان معيار شناخت علمى مطرح شد و علوم تجربى چنان جايگاهى يافتند كه هيوم با تاكيد بر جنبه تجربى علم، هر مفهوم يا تصورى كه نشود آن را تا محسوسات يا داده‏هاى حسى تعقيب كرد، فاقد معنى دانست و حتى پوزيتويستهاى اخير نيز نظير وى، تجربه پذيرى را معيار هر معرفتى دانستند. (1)

علوم تجربى به عنوان علومى كه قدرت واقع‏نمايى و توانايى كشف قوانين جهان شمول را داشته، و عارى از هرگونه قضاوت ذهنى و تنها با تكيه بر تجربه موجبات پيشرفت جهان را فراهم مى‏آورند، به عنوان «علم كامل‏» و شاخصه علم جلوه‏گر شدند. كاميابى‏هاى فوق‏الذكر موجب گشت چنين تصور شود كه علم بايد برتجربه مستقيم حسى مبتنى باشد و در غير اين صورت، نام علم بر آن نتوان گذاشت. (2)

فريبندگى پيشرفت علوم طبيعى، خصوصا علم فيزيك در سايه تغيير نگرش بر جهان و تكيه بر تجربه مستقيم حسى، موجب شد تلاشهاى زايدالوصفى صورت گيرد تا علوم اجتماعى نيز به دنبال علوم طبيعى، خصلتهاى علمى پيدا كرده و به تبيين قوانين جهان شمول كه در تمامى جوامع كاربرد داشته باشد، حركت كند. و بدين‏سان بود كه اگوست كنت جامعه شناسى را فيزيك اجتماعى كه پديده‏هاى اجتماعى را تجزيه و تحليل مى‏كند، معرفى مى‏كرد. (3) و فيزيوكراتها «اقتصاد را جزيى از نظام طبيعى و تابع قوانين آن مى‏دانستند و بدين‏ترتيب معتقد بودند كه اعمال فيزيكى به مجموعه‏اى از قوانين تغييرناپذير طبيعى وابسته است. در واقع سيستم آنها يك نوع فيزيك اقتصادى بود.» (4) و ژان باتيست‏سى در نامه‏اى به سال 1820 به مالتوس مى‏نويسد:

«اقتصاد شناسى بايد تماشاگر بى‏طرف باشد. آنچه ما به مردم مديونيم، اين است كه به آنها بگوييم چرا و به چه دليل امرى نتيجه امرى ديگراست‏». (5)

او دانش اقتصاد را بيشتر با علم فيزيك مقايسه مى‏كرد به نظر وى «اصول علم اقتصاد» مانند قوانين جهان طبيعت‏ساخته و پرداخته دست انسان نيست‏بلكه ناشى از طبيعت امور است. او قوانين اقتصاد را مانند قوانين جاذبه، جهانى دانسته و محدود به حدود كشورها نمى‏كرد. از اين جهت مى‏نويسد:

«مرزهاى دول كه از لحاظ سياسى مافوق هر چيز هستند از لحاظ دانش اقتصادى اعراضى بيش به حساب نمى‏آيند». (6)

بقیه در ادامه مطلب